Posts Tagged ‘நகராட்சி’

நகராட்சி ஆணையர் ஒருவர் இருந்தார். ‘தடாலடிப் பேர்வழி’ என்று பெயரெடுத்தவர். அவருக்கு குடிநீர் வடிகால் வாரியத்துடன் ஏதோ கொஞ்சம் பிரச்னை. வாரிய அதிகாரி, ஆணையரிடம் வார்த்தைக்கு வார்த்தை பேசிவிட்டார். அது ஏற்படுத்திய அஜீரணத்தை தாங்கிக்கொள்ள முடியாத ஆணையர், ‘வாட்டர் போர்டுக்காரனுக்கு ஒரு ஆப்பு வெச்சாகணும்’ என்று, சில நாட்களாகவே கருவிக் கொண்டிருந்தார்.
அவருக்கென்றே வந்தது ஒரு விவகாரம். குறிப்பிட்ட அந்த நகராட்சி சார்பில் குடிநீர் திட்டம் ஒன்றை, குடிநீர் வாரியம் செயல்படுத்தியிருந்தது. அதற்காக நகரின் மத்தியில் மேல்நிலைத் தொட்டி ஒன்றைக் கட்டியிருந்தனர். அந்த தொட்டியின் கீழ்ப்பகுதியில், சிறிய ஒற்றை அறை கட்டி, அதில் அலுவலகமும் அமைத்திருந்தது குடிநீர் வாரியம்.
திட்டம் நிறைவேறிவிட்டால், அந்த அலுவலகத்தை வாரியம் காலி செய்து விட வேண்டும் என்பது நடைமுறை. ஆனால், திட்டம் செயல்படுத்திய பிறகும், அலுவலகத்தை வாரிய அதிகாரிகள் காலி செய்யவில்லை. நகரின் மத்தியில் அப்படியொரு இடத்தில், அலுவலகம் கிடைப்பதென்றால் சிரமம் என்பதே அதற்கு முக்கிய காரணம்.
முந்தைய ஆணையாளர்கள் எல்லாம், ‘குடிநீர் வாரியமும் அரசுத்துறை தானே’ என்று, பெரும்போக்காக இருந்து விட்டனர். ஆனால் தடாலடி ஆணையரோ, லட்டுபோல் வாய்த்த விவகாரத்தை விடுவாரா? ‘உடனடியாக அலுவலகத்தை காலி செய்தாக வேண்டும்’ என்று, குடிநீர் வாரிய அதிகாரிக்கு சொல்லி அனுப்பினார்; நேரிலும்கூட சொன்னார்; ‘எதற்கும் இருக்கட்டும்’ என்று, நோட்டீசும் அனுப்பி வைத்தார்.
ஆனால், சொரணை கெட்ட குடிநீர் வாரிய அதிகாரியோ, அதையெல்லாம் காதில் வாங்கிக் கொள்ளவே இல்லை. தன்னுடைய ராஜ முயற்சிகள் வீணாய்ப்போன ஆத்திரத்தில், பிரம்மாஸ்திரம் ஒன்றை பயன்படுத்தினார் ஆணையர். நகராட்சியில் சேகரமாகும் குப்பையை லாரிகளில் கொண்டுபோய், குடிநீர் வாரிய அலுவலகம் முன் கொட்டி, அலுவலக கதவை திறக்க விடாமல் அடைப்பதே அந்த பிரம்மாஸ்திரம்.
ஆணையரின் அதிரடி உத்தரவு, அவசர அவசியம் கருதி, அடுத்த அரை மணி நேரத்திலேயே அமல்செய்யப்பட்டது. ‘என் எடத்துல நான் குப்பை கொட்டறேன். யாரு கேக்க முடியும்’ என்பது ஆணையரின் வாதம். இந்த திடீர் தாக்குதலையும், துர்நாற்றத்தையும் தாங்கிக்கொள்வதற்கு சக்தியில்லாத குடிநீர் வாரிய அதிகாரி, கத்தினார்; கதறினார்; கூப்பாடு போட்டார். உடன் இருந்த ஊழியர்கள் கூட, அலுவலகம் பக்கம் வர மறுத்தனர். எவ்வளவு நேரம் மூக்கைப் பொத்திக் கொண்டு நின்றிருப்பது?
வாரிய தலைவரிடம் பேசினார்; துறை செயலரிடம் புலம்பினார்; தலைமைப் பொறியாளரிடம்கூட பேசினார். அந்தோ பரிதாபம்…அவரைக் காப்பாற்றுவார் யாருமில்லை. கடைசியில், கலெக்டரிடம்கூட கெஞ்சிப்பார்த்து விட்டார். ஆணையரின் தைரியத்தை அறிந்திருந்த எல்லோரும், ‘அந்தாள்கிட்ட எதுக்கு வீண் வம்பு, ஆபீசை காலி பண்ணிடுங்க’ என்று அறிவுரைதான் கூறினர். வேறு வழியில்லை. அலுவலகத்தை காலி செய்வதாக ஒப்புக்கொண்டார், குடிநீர் வாரியம்.
விஷயம் அறிந்த நானும், இன்னொரு நிருபரும், நகராட்சி ஆணையரை பார்க்கப் போனோம். செய்தி சேகரிக்கத்தான். ஒலிம்பிக் போட்டியில் தங்கப்பதக்கம் வென்ற வீரரின் மகிழ்ச்சியும், கொண்டாட்டமுமாக இருந்தார் ஆணையர்.
சக நிருபர், கொஞ்சம் குறும்புக்காரர். ஆணையரை கொம்பு சீவி விட்டார்.
‘‘சார், கலக்கிட்டிங்க. ஏக்சன்னா இதுதான்சார் ஏக்சன். டவுனே அரண்டு போய்டுச்சு’’
‘‘அப்பிடியா, என்ன பேசிக்குறாங்க, டவுனுக்குள்ள?’’
‘‘சார், வாட்டர் போர்டுக்காரனுக்கு நல்ல வேணும்னு அஞ்சாவது வார்டு கவுன்சிலர் கூட சொன்னாங்க’’
‘‘பின்ன என்னங்க, ஆபீசைக்காலி பண்ணுடான்னா பண்ண வேண்டியது தானே? அங்கயும், இங்கயும் போன் பண்றான். டைம் வேணுங்குறான். கலெக்டர்கிட்ட பேசுவேங்குறான்’’
‘சார், அது என்ன பிரச்னை, வெவரமாச்சொல்லுங்களேன்’’
‘‘சார், எடம் என்னுது, கட்டடம் என்னுது, அதைக் கட்டுன துட்டும் என்னுது, காலி பண்ணுனா பண்ண வேண்டியதுதானே? ஏன் மாட்டேங்குறான்?’’
‘‘என்ன சார் நடந்துச்சு? மொதல்ல இருந்து சொல்லுங்க’’
‘‘சார், முனிசிபாலிட்டிக்கு ஒரு வாட்டர் ஸ்கீம் போட்டோம். அதை இம்ப்ளிமெண்ட் பண்றது வாட்டர் போர்டு. இதுக்காக வோர்ல்டு பேங்க்குல கடன் வாங்குறோம். கடன் வாங்குறது நானு, வட்டி கட்டறது நானு, கடன திருப்பிக் கட்டறதும் நானு. பணத்தைக் கொடுத்து, வாட்டர் ஸ்கீம் போடச்சொன்னா, அவன் என்ன பண்றான்? ஜீப் வாங்குறான். எதுக்கு ஜீப்பு. பஸ்சுல ஏறிப்போய், ஸ்கீம் போடமாட்டானா?
‘‘அந்த பணத்துலதான் தண்ணீத்தொட்டி கட்டுறான், கொழாய் போடறான், கட்டடமும் கட்டறான். கடேசில, கொழாய் உன்னுது, தண்ணி உன்னுது, தொட்டி உன்னுது, அடில இருக்குற கட்டடம் மட்டும் என்னுதுங்குறான். அதான் செவுள்ல விட்டாமாரி, விட்டம்பாருங்க ரெண்டு. ஆளு, துண்டக்காணோம், துணியக்காணோம்னு ஓடியே போய்ட்டான். நீ எங்க வேணும்னாலும் சொல்லு. இந்த முனிசிபால்ட்டிக்கு நான்தான் ராஜா’’
‘‘சார், அசத்திட்டிங்க சார். இப்படி நாலு கமிஷனர் இருந்தா, அட்மினிஸ்ட்ரேஷன்லாம் ஒழுங்கா நடக்கும்சார். இந்த பிரச்னை சம்பந்தமா, அவங்க டிப்பார்ட்மெண்ட்ல இருந்தோ, கலெக்டரோ யாரும் பேசலீங்ளா சார்’’
‘‘எவனாச்சும் எங்கிட்ட பேச முடியுமா சார்? சட்டப்படி நான் செஞ்சது எல்லாம் ரைட்டு சார், எங்கிட்ட எப்புடி பேச முடியும்?’’
அவ்வளவுதான். பேட்டி முடிந்தது. நானும், அந்த இன்னொரு நிருபரும் கிளம்பி விட்டோம்.
அந்த பாவப்பட்ட குடிநீர் வாரிய அதிகாரியைப் பார்த்தோம்.
‘‘சார், மனுசனா சார் அவன்? குப்பையைக் கொண்டாந்து ஆபீஸ் முன்னால கொட்டி, தெறக்க உடாம செஞ்சுட்டான்சார். அவன்லாம் நல்லாருப்பானா சார்,’’ என்றார் அவர்.
இரு அரசுத்துறையினருக்குள் நிலவிய இணக்கமற்ற சூழல் பற்றியும், அதனால் ஏற்பட்ட மோதல் பற்றியும், மறுநாள் பத்திரிகைகளில் செய்தி வெளியானது. ஆனால், எதுவும் நடந்து விடவில்லை. குடிநீர் வாரிய ஊழியர்கள், நாற்றத்தை சகித்துக் கொண்டு, அலுவலக சாமான்களை புதிய அலுவலகத்துக்கு தூக்கிச்சென்றனர்.
இப்படி பல வீர விளையாட்டுகளை விளையாடிய அந்த ஆணையர், வேறு நகராட்சிக்கு பணி மாறுதலில் சென்றபோது, ஏதோ விவகாரத்தில் சிக்கி சஸ்பெண்ட் ஆகி விட்டார். அவர் சஸ்பெண்ட் ஆன செய்தி, தமிழகம் முழுவதும் பத்திரிகைகளில் பரபரப்பாக வெளியாகியது. நிச்சயம் அந்த குடிநீர் வாரிய அதிகாரியும், அதைப் படித்திருப்பார். என்ன நினைத்திருப்பாரோ?