Posts Tagged ‘கண்ணீர்’

அழுகையும், சிரிப்பும் மனிதர்களின் மாபெரும் ஆயுதங்கள். சிரமமான கேள்விகளை எதிர்கொள்ளும் வேளையில் கைகொடுக்கும் தற்காப்பு ஆயுதம் சிரிப்பு மட்டுமே. சிரித்து விட்டால், கேள்வியின் முனை மழுங்கி விடாதா என்ன?
அழுகையும் ஒரு வகையில் அப்படித்தான்.
பதில் சொல்ல முடியாத சந்தர்ப்பங்களில், தனித்து நின்று தாக்குதல் நடத்த பலம் இல்லாத வேளைகளில், எதிரியை அடித்து வீழ்த்துவதற்குரிய ஆயுதமாய் மனிதர்கள் கையில் எடுப்பது அழுகையை. இந்த அடிப்படைகளில், ஆண், பெண் வேறுபாடு எதுவும் இல்லை.
கண்ணீர் விட்டு அழுது விட்டால், எதிரில் இருப்பவர் மனதை கரைத்து விட முடிகிறோ இல்லையோ, மேற்கொண்டு தாக்குதல் எதுவும் வராமல் தடுத்து விடலாம் என்ற நம்பிக்கை பலருக்கு நிச்சயம் இருக்கிறது. அவர்களில் பெரும்பகுதியினர் பெண்களாகவும் இருக்கின்றனர் என்று நான், நான்கு நாட்கள் முன்பு வரை முட்டாள்தனமாக எண்ணிக் கொண்டிருந்தேன்.

துக்கம் விசாரிக்க செல்பவர்கள் முகத்தில், ஒரு ரெடிமேடான சோகம் குடிகொண்டிருக்கும். அது துக்கம் விசாரிக்கும்வரை மட்டுமே. ஓரிரு வினாடிகளில், அந்த இன்ஸ்டன்ட் சோகம் முடிவுக்கு வந்து விடும். பக்கத்தில் இருப்பவருடன் சகஜமாக சிரித்து உரையாடும் மனநிலை வந்து விடும். அப்படிப் பல பேர், இப்போது தமிழகத்திலும், பெங்களுருவிலும் திரிவதாக, தகவல்கள் வெளியாகி வருகின்றன. சரி போகட்டும் விடுங்கள்.
துக்க வீடுகளில், யார் அதிகம் அழுகின்றனர் என்று கவனித்து வைக்கும் உறவினர்கள் சில பேர் இருக்கவே செய்வர். அவள் அழுகவே இல்லை என்றும், கண்ணில் ஒரு சொட்டு கண்ணீர் வந்ததாக தெரியவில்லை என்றும், அந்தப் பெண்கள் அப்படி கதறிக்கதறி அழுதனர் என்றும், நாள் முழுவதும் பேசிக்கொண்டிருப்பதை நான் கேட்டதுண்டு; நீங்களும் கேட்டிருப்பீர்கள்.
விஷயம் இதுதான். நீங்கள் அழுதாலும், அழுகாவிட்டாலும், அக்கம் பக்கத்தில் இருப்பவர்களால் கவனிக்கப்படுவீர்கள். அழுவதற்கும், அழுகையின்றி இருப்பதற்கும், ஒரு காரணம், ஊரெங்கும் ஓரிரு நாட்களில் பரவி விடும்.

ஆகவே, அழுகை வராதவர்களும், எப்படியாவது, கத்திக்கதறி, தொண்டையை வறளச்செய்து, மயங்கி விழுந்து, குறைந்தபட்சம், மயங்கியதுபோல் கிடந்து, தங்கள் இருப்பைக் காட்டிக் கொள்ள வேண்டியிருக்கிறது. ஆகவே, அழுகைக்காக, அமைச்சர்களை குறை சொல்லித்திரிவது சரியல்ல; அவர்களுக்கு வரலாறு மிகவும் முக்கியமாயிற்றே!

Advertisements