07/06/2014 க்கான தொகுப்பு

இனிய காலைப்பொழுது. அலுவலகத்தில் பத்திரிகை படித்தபடி நாட்டு நடப்புகள் பற்றி பேசிக் கொண்டிருந்தோம்.
விளம்பரம் வாங்கும் பிரதிநிதி ஒருவர், வேகவேகமாக வந்தார். ”ஏங்க நம்மகிட்ட ஒர்த்தன் மாட்டிருக்காய்ங்க. ஆளு, கொஞ்சம் அரை மண்டைங்க. அவன் ஏதோ ஒரு பூஜை பண்றானாம். வெளம்பரம் நெறய தாரன்னு சொல்றாங்க. அவனுக்கு கொஞ்சம் பப்ளிசிட்டி ஆகுற மாரி நியூஸ் போடணுமாம்,” என்றார்.
”சரி, போட்டு விடுவோம்,” என்று கூறி விட்டேன்.
”என்ன பூஜ பண்றானாம்,” என்றார், போட்டோக்காரர்.
”ஏதோ கோமாதா பூஜையாம், 108 மாடு வெச்சு பண்ணப்போறானாம். அதுல கலந்துகிட்டு பூஜை பண்ணா தொழில் டெவலப் ஆகும், குடும்பம் டெவலப் ஆகும். நெனச்ச காரியம் நடக்கும்னு ஏகப்பட்டது சொல்ராங்க,” என்றார், விளம்பரம்.
எனக்கு சிரிப்பு. போட்டோக்காரருக்கு கடுப்பும் சேர்ந்து வந்தது.
”யோவ், யாருய்யா அவன்! ஜோசியம் பாக்குறவனா”
”இல்லீங்க, அவன் ஏதோ மளிகைக்கடை வெச்சுருக்கானாம்”
”பொட்டலம் மடிக்குறத உட்டுட்டு ஏய்யா கோமாதா போமாதான்னுட்டு உயிர எடுக்குறானுக”
”எப்புடியோ போகட்டுங்க, நமக்கு வெளம்பரம் தாரங்குறான்”
”சரி விடுங்க, செய்தி போட்டுறலாம்,” என்று கூறி விட்டேன்.
நாட்கள் கடந்தன. மளிகை கடைக்காரனை தொடர்ந்து சில முறை சந்தித்து வந்தார் விளம்பரம்.
”ஏங்க, அவன் செய்தி போட்டீங்கன்னாத்தான் வெளம்பரம் தருவேன்னு சொல்றாங்க”
”அவனய எழுதித்தரச் சொல்லி வாங்கீட்டு வாய்யா, போட்டுறலாம்,” என்றார், போட்டோக்காரர்.
”இல்லிங்க, அவன் நம்மளவே நேர்ல போய் பாத்து போட்டோ எல்லாம் எடுத்து நியூஸ் போடணுங்கிறாங்க”
அதோடு விட்டாரா, விளம்பர பிரிவில் வேறு சொல்லி விட்டார். அங்கிருந்தும் ஃபோனுக்கு மேல் ஃபோன் வர ஆரம்பித்தது.
‘சரி, போய்த்தான் வருவோமே’ என்று ஒரு சுபயோக சுபதினத்தில் புறப்பட்டோம்.
அது ஒரு குக்கிராமம். நூற்றுக்கும் குறைவான வீடுகளே இருந்தன. கோவிலும் அவ்வளவு பிரமாதமில்லை. ஒரு இருபது சென்ட் ஏரியாவுக்குள் இருக்கும்.
மளிகைக்கடை பார்ட்டி, வெள்ளை உடையில் தங்கப்பல் தெரிய கும்பிடு போட்டார்.
‘ஊர் மக்கள் எல்லோரும் தோஷம் பிடித்து, ராகு தலம், கேது தலம், சுக்கிர தலம், காளஹஸ்தி, திருநள்ளார் என ஊர் ஊராக அலைகின்றனரே’ என்று அவருக்கு அவ்வளவு வேதனை. இத்தனை தோஷத்தையும் ஒரே இடத்தில் கழித்து புதைத்து விட்டால் என்னவென்று ஒரு யோசனை. இந்தக்காரியத்தை செய்து, ஊருலகத்தை உய்விக்க, உன்னை விட்டால் ஆளில்லையென அதிகாலை கனவில் வந்து அப்பன் முருகன் வேறு சொல்லி விட்டார். அப்புறமென்ன ஒரு நல்ல நாளில் வேலையை தொடங்கி விட்டார் எங்கள் அண்ணன்’ என்று திருவாய் மலர்ந்தார், ஒரு எடுபிடி.
கோவிலுக்குள் மராமத்து வேலைகள் முழு வீச்சில் நடந்து கொண்டிருந்தன. போட்டோக்காரர் வேலையை தொடங்கினார்.
”கோவில் பற்றி எழுத ஏதாவது தல வரலாறு புக் இருக்குதா,” என்று கேட்டதற்கு, ”இனிமே தான் ரெடி பண்றதா அண்ணன் சொன்னாருங்க,” என்றார், எடுபிடி.
விளம்பரக்காரர் வற்புறுத்தவே, மீண்டும் மளிகைக்கடை ஆசாமியிடம் போனோம்.
”அண்ணா, செய்தி போடுறதுக்கு நம்ம கோவில் தல வரலாறு டீட்டெய்ல் வேணும்னு ரிப்போர்ட்டர் கேட்குறார்னா” என்றதும், அவர் அசராமல் சொன்னார்.
”தல வரலாறு புக்கு அல்லாரும் கேக்குறாங் கண்ணு. நம்முளுக்கு தான் நேரமில்ல. பேப்பர்ல போடத்தான கேக்குற. பகல்பூரா மேஞ்ச மாடு பொழுதான ஊட்டுல பால் கறக்குல. என்னானு போய் பாத்தா, அது, தானே ஒரு எடத்துல பால் கறக்குது. அந்தெடத்துல தோண்டிப்பாத்தா ஒரு சிவலிங்கம் இக்குது. அந்த லிங்கம்தே நம்மு கோவில் சாமி,” என்றார், தங்கப்பல்.
”அந்தமாரி நல்ல நல்ல கதையெல்லாம் தெரிஞ்சுதுன்னா நீயே எழுதிக்க கண்ணு”
ஆத்திரமாக இருந்தது; சிரிப்பும் வந்தது.
”யோவ், என்னய்யா? உட்டா நம்மளவ தல வரலாறு எழுத வெச்சுருவாம்போல,” என்று, விளம்பரக்காரரை கலாய்த்தார் போட்டோக்காரர்.
ஒரு வழியாய் கோமாதா பூஜை நடந்தேறியது. வசூல் நல்லபடியாக இருந்தது. ருசி கண்ட மளிகைக்கடை ஆசாமி, அடுத்த புராஜக்டை ஆரம்பித்தார். நாக சர்ப்ப தோஷத்தால் அவதிப்படும் நாட்டு மக்களுக்கு நிவாரணம் தேடித்தருவது அவரது திட்டம்.
‘108 மாடுகள வெச்சு கோமாதா பூஜ பண்ணமாரி, 108 நாகப்பாம்புகள வெச்சு நாக சர்ப்ப தோஷம் நீக்க யாகம் நடத்துறம். கல்யாணம் ஆகாதவுங்க, கொழந்த இல்லாதவுங்க, தொழில் பாதிச்சவுங்க, குடும்பத்துல கொழப்பங்குறவுங்க, எல்லொரும் இதுல கலந்துக்கலாம். தனியா வந்த ஒரு கட்டணம். குடும்பத்துடன் வந்தால் தனி கட்டணம். சிறுவர்களுக்கு இலவசம்’ என்பது மளிகைக்கடை ஆசாமியின் திட்டம்.
தலைக்கு 500 என்றும், குடும்பத்துக்கு ஆயிரம் என்றும் தோஷ நிவர்த்தி யாக டிக்கெட் விற்பனை தூள் கிளப்பியது. முந்தைய திட்டத்தை காட்டிலும் அதிகப்படியான முனைப்புடனும், எடுபிடிகளுடனும் களம் இறங்கினார். வேலூரோ, கடலூரோ நேரில் சென்று, நாகப்பாம்புகளுக்கும் ஏற்பாடு செய்து விட்டார்.
இரு நாட்களுக்கு முன்பே பாம்புகள் கொண்டு வரப்பட்ட தகவல் பரவியதும், போலீஸ் போட்டு கட்டுப்படுத்தும் அளவுக்கு கூட்டம் திரண்டு விட்டது. பூஜை நாளன்று அக்கம் பக்க கிராமங்கள், நகரங்கள் மட்டுமல்ல, ஐந்தாறு மாவட்டங்களில் இதே பேச்சுத்தான்.
அந்தளவுக்கு, பத்திரிகை, உள்ளூர் தொலைக்காட்சிகளில் செய்தியும், விளம்பரமுமாய் ஆக்கிரமித்திருந்தார் மளிகைக்கடை. இது தவிர பல மாவட்டங்களில் பிளக்ஸ் போர்டுகள் மூலைக்கு மூலை முளைத்திருந்தன. அரசு பஸ், தனியார் பஸ் பேதமின்றி எல்லாவற்றிலும் நாக சர்ப்ப தோஷ புராண போர்டுகள் இருந்தன.
இப்படி ஒரு வழியாக நாக சர்ப்ப தோஷ யாகம் வெற்றிகரமாக நடந்தேறியது. ஊரில் இருக்கும் அத்தனை பேரும் வாயிலும் வயிற்றிலும் அடித்துக்கொள்ளும் அளவுக்கு, மளிகைக்கடை பார்ட்டி வசூலை வாரிக்குவித்து விட்டார்.
ஊருக்குள் மட்டுமல்ல, மாவட்டத்திலேயே ஒரு விஐபி அந்தஸ்து வந்து விட்டது அவருக்கு. பத்திரிகைகளுக்கு விளம்பரம் கொடுப்பது, பில் பணம் வாங்க வரும்போது, ‘செய்தி செரியா வருலியே’ என்று டபாய்ப்பது எல்லாம் அவருக்கு அத்துபடி ஆகிவிட்டது.
இருக்குமிடம் தெரியாமல் இருந்த ஆளும் கோவிலும், இப்படி மாய மந்திரம் செய்ததுபோல் விஐபி அந்தஸ்துக்கு உயர்ந்து விட்டால் என்ன நடக்கும்? திடீர் திடீரென கலெக்டரும், எஸ்.பி.,யும், டி.ஐ.ஜி.,யும் இன்னும் பிற அதிகாரிகளும், அவர்களது மனைவிமாரும் வந்து போனால் எப்படியிருக்கும்? உள்ளூர் போலீசாருக்கும், மணியகாரருக்கும் தாவு தீர்ந்து விட்டது. எல்லோரும் காத்திருந்தனர். அவர்கள் ஆவலுடன் எதிர்பார்த்த சந்தர்ப்பமும் விரைவிலேயே வந்தது.
முந்தைய இரு யாகங்களில் கிடைத்த லாபத்தைக் காட்டிலும், பல மடங்கு சம்பாதிப்பதே இம்முறை மளிகைக்கடை பார்ட்டியின் லட்சியமாக இருந்தது. ‘நல்ல யோசனை சொல்பவர்களுக்கு ஆயிரம் பொற்காசுகள்’ என்று அறிவிக்காத குறையாக, அடிப்பொடிகளை ஊருக்குள் ஏவிவிட்டார்.
அவருக்கு நல்ல யோசனை சொல்லிவிட்டால், ஆயிரம் பொற்காசுகள் தனக்கே கிடைக்கும் என்றெண்ணிய எங்கள் விளம்பரம் என்னிடம் ஓடோடி வந்தார். ‛‛ஏங்க, ஏதாச்சும் ஐடியா குடுங்க,’’ என்றார்.
நானும் மூளையை கசக்கி, சாறுபிழிந்து வடிகட்டி, அவருக்கு யோசனை கூறினேன்.
‛‛இப்ப மனுஷன் பயப்படுறதே சாவு வந்துடும்னு நெனச்சுத்தான். அதுனால சாவு வராம தடுக்கனும்னா, ஒரு யாகம் செஞ்சு எமதர்மராஜனை கூல் பண்ணனும். எமனோட வாகனம் எருமை. ஒரு 108 எருமை மாட்ட வச்சு பிரம்மாண்டமா எமதர்ம ராஜ ஹோமம் நடத்தச்சொல்லுங்க. இந்த யாகத்துல கலந்துட்டா எமனோட கருணைப்பார்வை வந்துடும். ஆயுசு கெட்டியாகும்னு அடிச்சு விடச்சொல்லுங்க,’’ என்று நானும் சிரிக்காமல் அள்ளி விட்டேன்.
அலுவலகத்தில் இருந்த ஐந்தாறு பேரும், ‛சூப்பர் ஐடியாங்க’ என்று, கரகோஷம் எழுப்பாத குறையாக, விளம்பரத்தை உசுப்ப ஆரம்பித்தனர்.
நான் சொன்னதை மீண்டும் ஒருமுறை கவனமாக கேட்ட விளம்பரம், ‛‛ஐடியா நல்லாத்தாங்க இருக்கு. ஆனா சொன்னம்னா, நக்கல் பண்றதா நெனப்பான்னு பயமாருக்குங்க,’’ என்றார்.
‛‛ஐடியா கேட்டிங்க, சொல்லிட்டன். அதுக்கப்புறம் உங்கபாடு, அவம்பாடு, எருமைங்கபாடு,’’ என்றேன், நான்.
‛‛சரிங்க, அவங்கிட்ட கொஞ்சம் பணம் வர வேண்டீருக்கு. வாங்கீட்டு, அப்றமாக ஐடியாவ சொல்லுவோம்,’’ என்றார், விளம்பரம்.
அவர், நமது யோசனையை சொன்னாரா என தெரியவில்லை. அடுத்த சில மாதங்களில், 108 யானை, 108 குதிரை, 108 மாடுகளை வைத்து மூன்று நாட்கள் மெகா யாகம் நடத்தும் திட்டத்துக்கான அறிவிப்பை, தேசிய நெடுஞ்சாலை தாபா ஓட்டலில், ‛சரக்கு’ பார்ட்டியுடன் கூடிய செய்தியாளர் சந்திப்பில் வெளியிட்டார் மளிகைக்கடை.
ஆர்வக்கோளாறில் ஒரு நிருபர், அசுவமேத யாகம் நடக்கப்போவதாக செய்தி போட்டு விட, அது மளிகைக்கடை பார்ட்டிக்கு மிகவும் பிடித்துப்போய் விட்டது. ‘ஆஹா, குடுக்குற காசுக்கு மேல கூவுறாங்க’ என்ற எண்ணமாகக்கூட இருக்கலாம். அதேபோல் இன்னொரு முறை செய்தி போட்டாக வேண்டும் என்று பயங்கர இம்சை. வேண்டா வெறுப்பாக எல்லோரும் மீண்டும் செய்தி வெளியிட்டனர். விளம்பரம் வாங்கியாக வேண்டுமே!
ஒரு நாள் அலுவலக விளம்பரம் போனில் பேசினார். ”ஏங்க, நம்ம கோவில் தலைவரு பேசனுங்றாரு, பேசுங்க” என்று கொடுத்து விட்டார். நேரடியாகவே மேட்டருக்கு வந்தார் மளிகைக்கடை.
”இந்த சன் டிவில சென்னை சில்க்ஸ் கம்பெனிக்காரங்க, நெறய விளம்பரம் தாராங்க. இப்ப நம்ம நிகழ்ச்சிக்கு அவுங்ககிட்ட ஸ்பான்சர் வாங்கனும். வேனும்னா அவன் சென்னை சில்க்ஸ் வழங்கும் கோமாதா பூஜைன்னு விளம்பரம் பண்ணிகிட்டு. நமக்குத்தேவை விளம்பரம். அதை அவன் எப்புடியோ பண்ணட்டும். கொஞ்சம் யாராச்சு தெரிஞ்ச ஆளிருந்தா ஏற்பாடு பண்ணு,” என்று கேட்டுக்கொண்டார்.
நானும், ‘சரி பார்க்கலாம்’ என்று கூறி வைத்தேன். அதன்பிறகு என்ன நடந்ததோ, அவரும் கேட்கவில்லை; நானும் பேசவில்லை.
மளிகைக்கடை ஆசாமி, யாகம் நடத்தி வசூலை அள்ளியது ஊருக்குள் பல பேருக்கு வயிற்றெரிச்சலை கிளப்பி விட்டிருந்தது. விரோதிகள் நிறைய உருவாகி விட்டனர். அரசு ஆபீஸ்களில் மொட்டையாகவும், நெட்டையாகவும், பேருடனும் பெட்டிசன்கள் குவிந்தன. அவ்வளவுதான். ஊரில் இருக்கும் அத்தனை தோஷமும் அவருக்கு வந்து விட்டதுபோல, பிரச்னைகள் மணிக்கொன்றாகவும், திசைக்கொன்றாகவும் முளைத்தன.
அரசுத்துறைகளில் யாகம் நடத்த அனுமதி பெறுவதே குதிரைக் கொம்பாகிப் போனது. அனுமதி உரிய நேரத்தில் கிடைக்காத காரணத்தால், யாகம் நடக்குமோ, நடக்காதோ என்கிற நிலை. இதற்கே பெரும் தொகை செலவாகி விட்டது.
லாபம் வராவிட்டாலும் பரவாயில்லை. போட்ட காசை எடுத்தாக வேண்டுமே!
மளிகைக்கடையாரும் ஓடியாடி வேலை பார்த்தார். எதிர் பிரசாரமும் அதிகமாகி விட்டதால், எதிர்பார்த்த கூட்டம் வரவில்லை. யாகசாலைகள் வெறிச்சோடின.
யானைகள், நான்கோ, ஐந்தோ தான் கிடைத்தன; அதுவும் ஆயிரத்தெட்டு நிபந்தனைகளோடு!
யாகம் நடத்த வந்த புரோகிதர்கள், காலை முதல் மாலை வரை காலாட்டியும் ஈயோட்டியும் காலத்தைக் கடத்தினர். அவர்கள் ஒய்யாரமாய் படுத்துறங்கும் படம் கூட பத்திரிகையில் வெளியாகி மளிகைக்கடை ஆசாமியின் வயிற்றெரிச்சலை வாரிக்கொண்டது. போட்ட பணம் வசூல் ஆகவில்லை. பல பேருக்கு பணம் பாக்கி. முந்தைய யாகங்களில் சம்பாதித்த பணமெல்லாம் போய்விட்டதாக, பாக்கி கேட்டு வருபவர்களிடம் புலம்ப ஆரம்பித்தார், மளிகைக்கடை.
‛சிவன் பேரை சொல்லி ஏமாற்றி சம்பாதித்த காசு, அப்படித்தான் போகும்’ என்று ஊருக்குள் எல்லோரும் பேச ஆரம்பித்தனர். ‛தலை தப்பியது தம்பிரான் புண்ணியம்’ என்று, அதோடு யாகம் நடத்தும் எண்ணத்தை கைவிட்டு, பொட்டலம் மடித்துக் கொண்டிருக்கிறார், மளிகைக்கடை.